Recht op de stad

(foto: Helmuth Tjemmes)

Op 7 maart lanceerden we het initiatief ‘Recht op de stad’. In het Afrikaanderpark vertelden mede-initiatiefnemer Mustapha Eaisaouiyen (bewonerscommissie Tweebosbuurt) en ik aan zo’n 140 toeschouwers waarom bewonersgroepen en andere betrokken Rotterdammers zich hebben verenigd en wat we willen: een beter en eerlijker woonbeleid voor Rotterdam. Vanaf begin januari schreven we samen aan het betere plan voor wonen in Rotterdam, als alternatief voor het huidige woonbeleid dat in grote lijnen is vastgelegd in 2016 in de Woonvisie. Je kunt het plan lezen op onze website www.rechtopdestad.nl.

In 2016 was ik via opiniestukken en debatten al losjes betrokken bij het protest tegen de Woonvisie. Het fundamentele punt van bezwaar tegen de Woonvisie richtte zich toen – en richt zich nog steeds – op het idee dat de stad niet ‘in balans’ is omdat er te veel mensen met een laag inkomen, zonder betaald werk of van niet-Nederlandse afkomst zouden wonen. Het Rotterdams stadsbestuur streeft naar ‘een stad in balans’ en probeert dat te bereiken door een deel van die mensen de stad uit te jagen. Concreet betekent het dat het stadsbestuur 15.000 (later bijgesteld naar 12.000) goedkope woningen wil slopen, nog eens 10.000 goedkope woningen duurder wil maken, en vooral in het midden- en duurdere segment gaat bouwen.

Vier jaar verder

We zijn nu ruim vier jaar verder en er lopen verschillende protesten tegen het sloopbeleid en renovatie waarbij de bewoners niet terug kunnen keren, soms uitmondend in rechtszaken. Bewoners in andere buurten maken zich zorgen dat zij de volgende Tweebosbuurt of Fazantstraat zijn (in de Fazantstraat liep het gelukkig goed af, maar ik betwijfel dat die lijn zich doorzet). De effecten van de Woonvisie zijn nu zichtbaar, niet alleen op Zuid maar ook elders in de stad, en er staan nog veel meer buurten op de lijst om te ‘transformeren’.

Wat nu anders is dan in 2016, is dat de wooncrisis hoog op de agenda staat. Veel meer mensen dan de bewoners van de ‘sloopbuurten’ ondervinden nu de schadelijke gevolgen van falend beleid. Veel meer Rotterdammers merken nu wat het betekent als je je (t)huis verliest of niet zeker bent van een dak boven je hoofd. Sommige Rotterdamse politieke partijen lijken zich ongemakkelijk te zijn gaan voelen over hun handtekening onder dit woonbeleid.

Coalitie voor een open stad

Terugkijkend op het protest tegen de Woonvisie in 2016 schreven Brian Doucet, Marguerite van den Berg en ik in een opiniestuk in The Guardian:

As urban scholars who investigate the human cost of gentrification, we believe it is essential to connect diverse voices into coalitions to fight for a city that is open and accessible for all.

Met Recht op de stad heeft een diverse groep Rotterdammers zich weer verenigd om te strijden voor een stad voor iedereen. Ik heb veel bewondering voor de mede-initiatiefnemers uit de Tweebosbuurt, het Patrimonium’s Hof, de Wielewaal, het HKT-blok en Pompenburg die naast hun eigen strijd tegen de woningcorporaties en het stadsbestuur nog energie vinden om zich in te zetten om het beleid te veranderen – zelfs als het hun strijd misschien niet meer helpt, om te voorkomen dat anderen hetzelfde zal overkomen.

(foto: Joop Reijngoud)

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s